[สีดำ กับ สีขาว]

ใกล้สิ้นปีเข้าไปทุกที...เริ่มมีความคิดว่า.. "ปีหน้าชีวิตผมคงบัดซบมากกว่าเดิมสินะ"..ไหงงั้นล่ะ

เปลี่ยนบรรยากาศอีกที... ลงฟิคชั่น.. ยังคงเป็นแฟนฟิคชั่นที่เขียนด้วยลายมือลูกลิงเขี่ย (เพราะยังขี้เกียจพิมพ์อยู่)

เขียนตั้งนานแล้วล่ะ..แต่ลืมลง (ฮา) ยอมรับนะฮะ ว่าเรื่องนี้ผมเขียนไม่ค่อยดีหรอก หัวสมองมันกรองกันจนมั่วแล้ว(ตอนเขียน)

...วายคู่เดิมนะฮะ..

อยากเขียนถึงเรื่องราวหลังจากเมลโลตายน่ะสิ คิดไว้เยอะมาก แต่ไม่กล้าเขียน-วาดหมด.. ไม่รู้สิ สงสารเนียร์แฮะ.. สุดท้ายก็ยอมเขียนไอ้แฟนฟิคนี่ออกมาเป็นเรื่องแรกที่กล่าวถึงหลังจากนั้นจนได้สิน่า... ไม่เอาแล้วนะ ไม่เขียนแบบนี้แล้ว.. จะไม่เขียนเรื่องราวหลังจากมันตายแล้วดีกว่า.. ความสงสารมันกินหัวผม

ยิ่งเมื่อวานก็ไปนั่งหาอะไรอ่านเล่น อ่านแฟนฟิคคู่นี้มา.. ตะเกียกตะกายพยายามอ่านมาก ตู... ภาษาอังกฤษทั้งดุ้น (ช่วยไม่ได้ หาไทยไม่ได้ คู่นี้ผมยอมทนอ่านอังกฤษก็ได้) แปลออกมั่งไม่ออกมั่ง รู้เรื่องมั่งไม่รู้เรื่องมั่ง  อ่านจบแล้วทำให้ผมอยากเลิกเขียนแนวเศร้าซะปลิดทิ้งเลยซะงั้น..
ความจริงผมก็ไม่ค่อยชอบเขียนแนวเศร้าซึมนะ.. แต่สภาพจิตใจผมมันพาไป~ (หลายทีที่เขียนเศร้าๆก็จักพึงรำลึกไว้ ว่าคนเขียนมันเก็บกดอยู่) แนวที่ชอบจริงๆคงจะเป็น.......แนวบ้าๆบอๆล่ะมั้ง.. (เขียนอย่างไร้สาระ ฮา)

อารมณ์ตอนนั้นก็เลยวาดภาพนี้ออกมาซะงั้น...

อ๋าๆ.... อยากเขียนแนวแฮปปี้มากกว่า...

วันนี้ก็เลยร่างเรื่องไว้เรื่องหนึ่งของคู่นี้... เป็นตอนจบที่อยากให้เป็นเสียจริง กั่กๆ คงไม่เอามาลง เพราะมันเป็นการ์ตูนที่เขียนด้วยความพอใจของคนเขียน มันก็เลยเรียกว่า ทำลายเนื้อเรื่องจริงในหนังสือการ์ตูนซะเลย ชะเฮ้ย ที่สำคัญ.... เขียนไม่เสร็จ (ฮา)
เอาเป็นว่าพล็อตในนั้นแฮปปี้อย่างที่ผมพอใจแล้วกัน (แล้วก็พอใจมากด้วย เจี๊ยกๆ)

ดูท่าจะชอบคู่นี้จนถอนตัวไม่ขึ้นแล้วจริงๆ.... (เพิ่งรู้ตัวรึไง...) มันทำให้ผมเขียนคู่อื่นไม่ได้เลยน่ะสิฮะ (ตอนนี้ในหัวกำลังปั่นทูน่ากับสัปปะรดอย..เอ๋?ู่)

ปิดท้าย...
ตอนนี้ติดโปเกมอนพินบอลรุ่นของเกมบอยคัลเลอร์มาก (ติดจริงๆ) แต่ดันวาดภาพออกมาเป็นงี้..

นั่นมันโกลด์ในโปเกมอนสเปเชี่ยลไม่ใช่เรอะ!! แล้วมันเกี่ยวกับพินบอลตรงไหนฟะ!!

ขอบคุณทุกท่านที่ทนอ่านฮะ! (เอนทรี่วันนี้มั่วจริงๆ) 

 ไอ้หัวข้อชื่อเรื่องมันอะไร~น่ะ (ไม่รู้จะตั้งอะไรดี)

------------ 

ทั้งๆที่เป็นวันหยุด...แต่ก็ไม่ได้อัพบลอคมาสองวัน.. (ป่อย) ไม่ใช่ว่าไม่มีอะไรจะอัพบลอคตัวเองหรอกนะ แต่กว่าจะได้เล่นคอมที ก็ปาเข้าไปซะเที่ยงคืน ก็เลยขี้เกียจอัพบลอคซะงั้น...

เอาการ์ตูนไถ่โทษไปแทน... ยังคงเขียนแบบไร้สาระไปวันๆ เขียนแบบสบายๆหัว(ตัวเอง)

อย่าไปใส่ใจกับความสกปรกของกระดาษฮะ ยอมรับว่ามันเลอะเทอะมาก.. เพราะใช้กระดาษรีไซเคิลเอา แล้วกระดาษรีไซเคิลที่ผมเอามาใช้ก็ดันเป็นกระดาษชนิดที่ว่า... เขียนด้วยดินสอ(ที่ผมใช้) มันเละชัวร์ๆ.. แล้วมันก็เละอย่างที่เห็นฮะ (ต้องมานั่งแก้ตัวหนังสือในคอมอีก)

รู้สึกจะมีตัวละครที่ไม่เคยออกหน้าออกตามาโผล่หน้าโผล่ตาด้วยแฮะ... อ้อ..เนื้อเรื่องของตอนนี้พึงรำลึกไว้ว่าเป็นเหตุเกิดสมัยช่วงยังฟาดกันอยู่..(แน่ใจเหรอ?)

แอลมาจากไหนก็ไม่รู้ ตูไม่รู้~~~ (จะบอกว่ามีเหตุผลที่อยู่ที่นั่นก็มีอยู่ แต่ขี้เกียจอธิบาย เดี๋ยวเล่ายาว) .....แล้วนั่นเอ็งสอนอะไรให้เนียร์มันฟะ?

รู้สึกใช้ตัวละครหลายๆตัวจะสนุกกว่าแฮะ (แหงสิ)

รร. ใกล้เปิดแล้วเรอะเนี่ย!! รู้สึกตัวเองยังทำอะไรไม่เป็นงานเป็นการสักอย่าง งานรีเควสทเพื่อนอะไรก็ยังไม่ได้ทำสักอย่าง (เดี๋ยวไป รร. ผมโดนมันฆ่าแหงมๆ อ๋อย)

ช่างเหอะ...ถ้าโดนฆ่าจะได้ไม่ต้องคิดอะไรมากอีก..ดับความคิดตัวเองซะ (โหมดสิ้นหวัง..)

ปิดท้าย ปิดท้าย....

........... 

เหตุผลที่ลงสีตาให้เมลโลเป็นสีฟ้าเพราะดูจากอนิเมะมันลงสีฟ้า ส่วนเนียร์...มั่วโดยอัตโนมัติ (ทั้งการ์ตูนและอนิเมะมันลงดำนี่ แต่ผมจะลงน้ำตาล ฮา)

จบเหอะ...ขอบคุณที่ทนอ่านจนจบฮะ 

ปล. ธีมบลอคนี้...มีแต่คนไม่ยอมรับว่าผมเปื้อนสีม่วง...คงต้องเปลี่ยนเป็น ชุบสีม่วง สินะ....