[สีดำ กับ สีขาว]

...กลับบ้านแล้ว... เมืองไทย เจี๊ยกกกกกก!!! รักเฟ้ยยย!!! (หารู้ไม่ตูรักชาตินะเออ ถึงแม้จะรักคู่วายของการ์ตูนชาติอื่นก็เหอะ...<--มันเกี่ยวเรอะ?)

ตอนนี้ยังไม่อยากพูดถึงเรื่องที่(แอบ)ไปต่างประเทศนัก ตอนนี้ผมเครียดขึ้นสมองสุดขีด....

คอมผมมันเป็นอะไรไม่รู้... ร้องตี๊ดๆตลอด ตอนเปิดเล่น.. จนตอนนี้เล่นคอมเป็นเครียดแทบตาย.. จนทำอะไร(ในคอม)รู้สึกไม่สบายใจ จนแทบไม่อยากจะเล่นคอม เล่นแล้วก็กลัวจะพัง...

สรุปเหตุผลที่มันมีอาการร้องตลอดเวลา (ร้องเป็นระยะอ่ะ) รู้สึกจะเกิดตั้งแต่เอาภาพที่ถ่ายมาจากนิวซีแลนด์ถ่ายยัดเข้าเครื่องคอม (ทั้งๆที่ก็รู้อยู่แก่ใจว่าฮาร์ดดิสก์ไม่พอ แม้แต่แค่ของที่ถ่ายวันเดียว).....

สรุปมันมีสาเหตุมาจากตรงนั้นเปล่าฟะ!!!!!!!!!!!!!!! เครียดจริงนะเฟ้ยยยยย!!!!!! (คอมเครื่องเดียวในบ้าน...)

....

คงไม่ใช่เพราะไวรัสขึ้นหรอกนะเฟ้ย...... แบบนั้น...

..............

........

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

แล้วใครจะช่วยผมได้ล่ะเนี่ย โฮ~

(หรือเป็นเพราะฮาร์ดดิสก์มันเต็มเกิน...เฮ้ย เกี่ยวเหรอ?)

หรือเพราะผม...คิดมาก?

............

โธ่เว้ย ผมไม่ได้เก่งเรื่องคอมซะหน่อย...ไม่รู้หรอก... ทำไงดี~ (โหยหวนสุดชีวิต)

(ตอนนี้ก็ยังร้องอยู่..ได้ยินทีก็จี๊ดใจที)

ไม่น้า~~ ในเครื่องมีโฟลเดอร์สำคัญต่อชีวิตผมอยู่!!! อ๊ากกกกกก

โฟลเดอร์ที่ว่า......โดกับภาพ.....คู่นั้นโดยเฉพาะ ไม่~~~~ สำคัญมากกก... (ภาพที่ตัวเองวาดหายก็ช่างหัวมันละฟะ ไอ้นี่สำคัญกว่า ....)

กลับมาถึงบ้านทีไร ก็เจอกับเรื่องให้เครียดปุบปับทุกที... ว่าแล้ว... ว่าผมมันจะโชคดีไป ถ้ากลับมาไม่เจออะไรแย่ๆสักอย่างให้เครียดสมองขึ้นแบบนี้......

ช่วงนี้เลย....ขอไม่ลงการ์ตูนสักระยะจะได้ไหม วาดรูปยังไม่ค่อยมีอารมณ์เลย... (เพราะวาดแล้วมันก็ต้องมาลงสีในคอม....รร.ก็เปิดแล้วด้วย) ฮึก....พระเจ้าช่วยผมที....กระซิก...

 ....คอมเมนต์บางทีก็....อาจจะไม่ค่อยไปคอมเมนต์ที่บลอคอื่นด้วยนะฮะ ขอโทษที แบบว่า....เครียดแล้วมันไม่สบายใจ ตราบใดถ้าผมยังไม่รู้สาเหตุของมันจริงๆ... ผมก็คงยังไม่มีอารมณ์จะทำอะไรสักที.....

ปล.และภาพที่ไปถ่ายที่นิวซีแลนด์มา ก็คงไม่มีอารมณ์ลง.... ภาพที่วาดที่นั่นก็คงไม่มีอารมณ์ลง... สรุปหมดอารมณ์ทุกอย่าง... แล้วเพื่อนก็ดันหางานโปรเจ็กต์มาให้ทำอีก.... แม่เจ้า... แล้วตูจะทำเสร็จทันไหมเนี่ย?