[สีดำ กับ สีขาว]

๑๐๐ เอนทรี่!!! เจี๊ยกๆ! (อาการลิงกำเริบ)

จะบอกว่าตั้งแต่เขียนบลอคมาถึงร้อยเอนทรี่เป๊ะๆก็ไม่ถูก ความจริงมันเกินแล้วต่างหาก เพราะก่อนหน้านี้เคยเขียนแล้วลบทิ้งหมด ๓๐ กว่าเอนทรี่ (เชื่อเหอะ ไม่มีใครอยากอ่านหรอก ชีวิตประจำวันของลิงตัวนี้น่ะ) แล้วมาครั้งนี้(ที่กลับมาเขียนใหม่)เคยลบไป ๒-๓ เอนทรี่ สรุป...นี่มันเอนทรี่ที่เท่าไรกันแน่ฟะ?

ช่างเหอะ...ไงๆ เขาก็นับเป็นเอนทรี่ที่ ๑๐๐ พอดีแล้วกัน

-------------

หมู่นี้เริ่มเกิดอาการตึงมือเขียนการ์ตูนไม่ขึ้นอีกแล้ว เพราะอะไรกัน....รู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วฮะ "ติดเกม" เรียบร้อย เสร็จกันเลย...ติด KH นี่แหละ ทำไมไม่รู้สึกขาดการระบายในชีวิต เพราะปกติระบายใส่กระดาษเป็นการ์ตูน-ภาพ ตอนนี้เล่นเกมแทน เลยรู้สึก...ไม่ต้องวาดไงก็ไม่รู้

เกริ่น KH มาอีกแล้ว หมู่นี้มันอะไรกันนักกันหนานะ แค่วาดก็รู้สึกวาดแต่ KH ไงก็ไม่รู้ (ทุกทีพอเล่นก็ต้องวาด) เอาไว้ไปบ่นตอนท้ายเอนทรี่อีกที
เพราะงั้นลงภาพโซระตอนเด็กนิดหนึ่ง

เกลียดการลงสีของตัวเองในคอมจริงๆ ลงสียังไงก็ไม่สวยซะที จ๊ากกกกก (จริงๆเกลียดตั้งแต่ลายเส้นของตัวเวลาวาดตัวละครใน KH แล้ว..แสดงว่ายังจับจุดไม่ได้)

74__Are_You_Challenging_Me__by_hangdok.jpg

สอนให้รู้ว่า...แบล็คกราวนด์ไม่ควรทำเยี่ยงนี้....(เสียเพราะ BG นั่นแหละ) แรงบันดาลใจของภาพ...หลังจากเจ้าตัวไปชื่นชมงานของหลายๆคนมา รู้สึกเวลาประทับใจชอบงานของใครนี่ คนนั้นวาดส่วนใหญ่เป็นแฟนอาร์ต KH ทั้งนั้น...สรุปนี่ ฉันชอบอะไรกันแน่ฟะ

-------------

การ์ตูนเก่าๆ รื้อในเครื่องมาเพิ่งเจอ สแกนเก็บไว้แล้วลืมลง

เนียร์กับเมลโลนี่แหละ เอ่อ...มุกธรมดาจนจืดชืดเลยล่ะ เพราะช่วงนั้นรู้สึกจะเข้าสภาวะตกต่ำอยู่ เลยไม่มีอะไรเขียน

short_comic40_Icanhelpyou.jpg

งี่เง่าจริงๆด้วยมุกพรรค์นี้...

เปลี่ยนบรรยากาศบ้างดีกว่า...อ่านแต่การ์ตูน ลองอ่านตัวอักษรบ้างดีกว่า (เห?)

เรื่องสั้นง่ายๆ เขียนแบบสิ้นชีวีมาก.. เขียนช่วงสอบนี่แหละ (แทนที่จะนั่งอ่านหนังสือสอบ ดันมานั่งเขียนเรื่องสั้นพรรค์นี้) เจี๊ยกๆ ไม่ต้องคิดมาก ขนาดเขียนยังคงเขียนเนียร์กับเมลโลนั่นแหละ แนวไหนไม่รู้ (แนวไหนถามได้ มันออกวายอยู่แล้วล่ะ)

ตั้งใจจะเขียนหนึ่งหน้า เอาไปเอามา ไป ๔ หน้าเฉย เนื่องจากเดิมทีเป็นพวกที่ไม่ได้เดินเส้นทางด้านนักเขียนบรรยายพวกนี้ เพราะฉะนั้น...สำนวนห่วยอย่าบอกใครเทียว เพราะไอ้ตัวอักษรเรียงพรืดๆแบบนี้น่ะ เราชอบที่จะอ่านแนวพวกวรรณคดีมากกว่าว่ะ (สำนวนถึงออกโบราณพิกลในบางคำ)

เนื่องด้วยไม่คิดว่าจะมีใครมานั่งอ่านสักเท่าไร(หรือมีก็น้อยเพียงไร) ก็เลยไม่ลงทุนพิมพ์ให้ (จบกันเลย) เพราะฉะนั้น สแกนจากหน้ากระดาษที่ตัวเองเขียนแล้วลงมันดื้อๆเลย (เฮ้ย) หวังว่า...คงจะอ่านลายมือข้าพเจ้าออก ผิดคำไหนก็อภัยไปแล้วกัน ข้าพเจ้าไม่ถนัดแนวเขียน (แต่ที่เขียนก็เพราะตอนนั้นวาดรูปไม่ขึ้นนั่นแหละ)

...อย่าสับสน มีหลายคนงงว่าใครเป็นใครมาแล้ว (พุดสับกันอยู่สองคน จะงงไรฟะ)

sหน้า ๑| หน้า ๒| หน้า ๓| หน้า ๔

ใครอ่านไม่ออกค่อยพิมพ์ให้แล้วกัน..... (ก็ยังไม่รู้ว่าจะพิมพ์ไปทำไม เสียเวลา) แค่นี้ก็ไม่มีใครจะมานั่งอ่านที่ข้าพเจ้าพิมพ์เอนทรี่ยาวๆงี้หรอก

-------------

บ่นระยะยาว... (และอ่านไม่รู้เรื่อง)

เล่นเกม KHII ตอนเช้าตามระเบียบอีกแล้ว... ถึงด่านสุดท้ายจนได้ ชื่อด่านอะไรกันนะ World was never อะไรก็ไม่รู้ (จำได้แค่ว่า มีคำพวกนั้นอยู่ด้วย) เจอจูซังคิคังอีกแล้ว ตูละเกลียดที่จะสู้กับพวกมันจริ๊งจริง!!! แค่เจอซิกบาร์(เอ๊ะ ชื่อนี้เปล่า ตัวนั้นน่ะ)ผมก็โดนมันเชือดทีเดียวจอดซะแล้ว...(แหงะ) ก็ยังไม่ชนะแหละฮะ ตอนนี้... ตัวนี้ยังไม่เท่าไร กลัวตัวต่อไปจากนี้สิ ลูซอร์ดใช่ไหมน้อ... อ๊ากกก ไม่อยากเจอมันเลยว้อย!! (ที่อยากเล่นให้จบ อยากเห็นฉากจบอีกรอบเฟ้ย)

พูดถึงเรื่อยจอยเพลย์อีก...ตอนนี้เริ่มเกิดอาการสงสัยว่าเป็นที่เครื่องหรือจอยกันแน่ฟะ น้องยังต้องเปลี่ยนเล่นสับไปสับมาสองอัน ไอ้พี่นี่มันก็ดึงเข้าเสียบออกตัวจอยกับเครื่องเนี่ย จอยหรือเครื่องมันรวนก็ไม่รู้ ที่มีปัญหาก็...

- ปุ่มสำหรับกดทิศทางขึ้นลงซ้ายขวา ตอนเล่นเกือบตายฮะ คนเล่น KHII คงรู้ ปุ่มพวกนั้นใช้เลือกใน command (โจมตี ไอเทม บลาๆ) เล่นอยู่ดีๆบางครั้งมันก็เลื่อนพรืดๆ ไปเรื่อยของมัน ลองคิดดูเองแล้วกันฮะ ตอนสู้อยู่จู่ๆมันเลื่อนช่องไปเรื่อยๆ แล้วตูจะโจมตีได้ไงเล่า!! (คิดว่าคนที่เล่นคงเข้าใจ...)
- อนาล็อคซ้าย อันนี้ไม่เป็นไรเท่าไร สำหรับปรับมุมมอง...ถ้ามันพังก็พอรับได้ (พอเล่นทนแบบทรมาน)
- L1 เจี๊ยกกกกก shortcut key ฉัน!!! สำคัญเซ่!! ทีรอดมาทุกวันนี้ก็เพราะตัวนี้แหละ cure มันทั้งวันเลยตู (บ่งบอกถึงความห่วยในการเล่นเกมทันที)

....

วันนี้เริ่มเรียนพิเศษภาษาญี่ปุ่นที่เจ้าตัวสะเออะไปสมัคร... พอเรียนแล้วรู้เลย... สะเออะจริงๆ เบสิคพื้นฐานอีกแล้ว!! เขียนฮิรางานะ คาตาคานะ ...โว้ย!!! นี่ฉันเรียนรอบที่ ๔ แล้วนะเฮ้ย! ถ้าจำตัวอักษรพวกนี้ไม่ได้ก็เบ๊อะสุดๆแล้ว(ก็รอบที่สี่แล้วนี่) เหมือนทิ้งเงินฟรีหรือเปล่า...แต่ที่นี่สอนแปลกกว่าที่ที่เราเคยเรียนมาก่อนแฮะ

"ต้องคัดให้สวย..คัดอักษรให้สวย ถูกหลักที่ถูกต้อง"

ไอ้ตัวเราก็เกือบตาย ปรากฎว่า ...ที่เรียนครั้งนี้ มาเรียนเพื่อคัดภาษาญี่ปุ่นให้ดีขึ้นซะเลย เพราะปกติเจ้าตัวเขียนซะจนออกลายมือตัวเองแล้ว พอมานั่งคัดตามหลักนี่เกือบตายจริงๆ

เพราะเรียนแต่ฮิรางานะ กลับบ้านเลยมานั่งเรียนตัวคันจิเองก็ได้ฟะ...เฮ้อ

ทำไมถึงอยากเรียนน่ะเหรอ... อยากเคลียร์ KH:Com ...มีสูตรเฉลยเกมส์นะ ภาษาญี่ปุ่นทั้งเล่ม คันจิเป็นทาง จบ...เหตุผลมีแค่นี้... (โห้ย ไร้สาระสุดๆ)

บ่นไม่รู้เรื่อง....

จบเหอะ...

แล้วนี่มันเกี่ยวอะไรกับ ๑๐๐ เอนทรี่ล่ะเนี่ย....?

------

ใครอ่านจนจบบ้างล่ะเนี่ย ตอนหลังเล่นเขียนแต่ตัวอักษรเป็นพรืด....

EDIT: แก้ลิงค์บางอย่างที่สมองมันเบลอ...

edit @ 10 Dec 2007 18:02:28 by :หางดก: ลิงเผือกโรคจิต