[สีดำ กับ สีขาว]

อะจ๊ากกกก~~~!!! หลังจากเขียนการ์ตูนไม่ขึ้นร่วม ๒-๓ สัปดาห์ อาทิตย์นี้เขียนขึ้น(หลังจากไอเดียตีบตัน)จนได้ แต่ก็นะ...มันอารมณ์ดีได้อยู่พักหนึ่ง พอมาเจอวันศุกร์เข้า...ก็แทบจะรู้สึกเศร้าขึ้นมาตะหงิดตะหงิด ทั้งๆที่ช่วงสี่วันที่ผ่านมาอารมณ์ดีอยู่แท้ๆ เจอวันศุกร์ไปวันเดียว ตายเลย... (ไม่ขอพูดถึงนะ เพราะมันเป็นเรื่องซ้ำๆซากๆที่ตัวเองคิดมากแล้วแก้ไม่หาย)

หลังจากอ่านของเก่า รื้อฟื้นความทรงจำกันมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว วันนี้อ่านของใหม่กันบ้างเหอะ!

ปฐมบทวันนี้ด้วยการ...จับลงอ่างอาบน้ำเดียวกันซะเลย มุกง่ายๆเล่นทื่อๆ (แป้กนั่นเอง) ช่วงที่ฟันเฟือนสมองกำลังเริ่มเคลื่อน (หลังจากไม่ได้ใช้งานมานาน)

short_comic36_br.jpg

แล้วเราก็ข้ามตอนมาอีกตอนหนึ่ง (อีกตอนหนึ่งเก็บไว้ลงคราวหลังแล้วกัน) มาล่วงหน้าตอนหนึ่ง (ก็ข้ามตอนนั่นแหละ) และแล้ว "...เขาก็หายไป...จากผม...."

short_comic37_s_a.jpg

...แค่เป็นหวัดเฉยๆ ..เท่านั้นแหละ

ต่อจากแผ่นเมื่อกี้..

..หายอย่างรวดเร็ว..และ...ใช้คอมพิมพ์ข้อความอย่างชุ่ย... (สังเกต มันไม่ได้เก็บรายละเอียดอะไรเล้ย)

ลงไปแค่นี้ก่อน ที่ยังไม่ได้สแกนเหลืออีกพอตุนไปได้อีกเสาร์-อาทิตย์นี้ (ค่อยๆทยอยลง)

ที่เขียนคู่นี้ออกมาลักษณะรูปแบบนิสัยแบบนี้คงเป็นเพราะ....เกิดจากความน้อยใจของตัวคนเขียนเองนั่นแหละ เฮ้อ ที่แท้ ส่วนลึกที่สุดของเรื่องก็มาจากจิตใจด้านนี้อีกแล้วเหรอเนี่ย ถึงว่าเขียนไปแล้วถึงได้สงสารคู่นี้เป็นเอามาก...เพราะมัน...คงจะเป็น...เอ่อ..ช่างเหอะ (ตัดจบดื้อๆอีกแล้ว)

-----------

โซนไอ้ลิงบ้าช่วงสุดท้าย (อยากบ่นก็ว่ามา ก็แค่นั้นแหละ)

-----------

โอ้...เพิ่งมาดูโฟลเดอร์ที่เก็บภาพพวกการ์ตูนเดธโน้ต (เนียร์-เมลโลล่อไปเกิดครึ่งโฟลเดอร์แหง) ใน Photobucket.com คิดถูกจริงๆที่ตอนนั้นแยกโฟลเดอร์เฉพาะให้เรื่องนี้... เพราะมันปาเข้าไป ๑๐๐ ภาพแล้ว (ไม่นับภาพที่กระจายรกไปทั่วโฟลเดอร์อื่นอีกนั่นแหละ) แล้วในเครื่องตูก็ต้องมากกว่านั้นอีกสิ.... แล้วมาดูบนโลกแห่งความจริง กระดาษมันก็กองเยอะกว่านี้อีกสิ..... เอื๊อก

เรื่องเศร้าๆไม่ต้องไปพูดมันแล้วกัน เชื่อว่าไม่มีใครอยากฟัง แม้คนเขียนออกจะเริ่มเก็บกดขึ้นมาทีละนิด (ไม่เป็นไร ระบายไปกับเนียร์เมลโลหมดแล้ว)
พูดเรื่องดีๆหน่อยดีกว่า ที่ว่าคราวก่อนนู้น~ มีคนซาอุส่งเมลล์มาให้ขอวาดภาพตัวละครให้เกมเขา ส่งเมลล์กลับไปกลับมา ...ได้งานมาเจี๊ยะจริงๆด้วยเฮ้ย... ตัวละสิบดอล สิบสองตัว...แต่รับมาแค่สองตัวก่อน(พอประมาณ) ลายเส้นบ้าๆบอๆงี้ ถุกใจคนอื่นได้ด้วยเหรอเนี่ย ยังไม่ค่อยมีความมั่นใจเลยอ่ะ(ผิดหวังมาเยอะ) ตอนนี้เลยไม่รู้ว่าควรดีใจหรือเสียใจดี (ดีใจ-ตูหาตังค์ได้แล้ว+มีคนชอบลายเส้นข้าพเจ้าด้วย อ๊ากก.. เสียใจ-ขี้เกียจรับผิดชอบ อ้าว เฮ้ย)
อยากเขียนการ์ตูนขายมากกว่าน่ะสิ...แค่นั้นแหละ (ใจมันก็เลยหดหู่พิกล)

.....ทุกอย่างมันเป็นแค่ความฝันสินะ.....

-----------

ไม่ ไม่ ไม่ จะพูดเรื่องเศร้าอีกทำไม (เพียะ ตบหน้าตัวเอง) พูดถึง ES21 หน่อย.. ตอนนี้ฟังภาษาญีปุ่นจนชินหูหน่อยแล้ว (คิดว่าฉันจะทนฟังภาษาไทยเรอะ ฝันสิ) เซนะเสียงเหมือนโซระของ KHII เลยแฮะ ไอ้คำพูดอุทานต่างๆกับคำว่า"แต่"เนี่ยเหมือนซะไม่มี (ทั้งเรื่องแปลได้แต่คำว่า "แต่" รู้น้อยยังสะเออะฟังอีก ฉัน) คนพากย์คนเดียวกันเปล่าหว่า...เออ ไม่รู้ฮะ ก็จินตนาการไปเรื่อยๆ ฮิรุม่าก็เหมือนพวกจูซังคิคังสักคนไหงงั้นแหละ คุริตะก็ต้อง...หมีพูห์.... ก็ KHII ผมเล่นภาคญี่ปุ่นนี่.. ฟังแล้วมันคลับคล้ายคลับคลาหลายตัวไงก็ไม่รู้ (เพลงจบก็ไม่ขึ้นชื่อคนพากย์สักแอะ แล้วตูจะรู้ไหมเนี่ย)

-----------

อาทิตย์นี้จะมาอัพบลอคเป็นอาทิตย์สุดท้ายนะฮะ (คือวันนี้ เสาร์ และอาทิตย์ ไม่ชัวร์ว่าจะมาครบทั้งสามวันหรือเปล่า) อาทิตย์หน้าเข้าค่าย(สามวันสองคืน) อาทิตย์หน้าอีกที...สอบ คงจะไม่บ้าโผล่มาช่วงนั้นหรอกฮะ นอกซะจากจะโผล่มาวันธรรมดา ถ้ามีอารมณ์อยากอัพเดทบลอคน่ะนะ (ถ้ามาช่วงวันนั้นก็มีแต่ระบายเสียเปล่านะ)

ขอบคุณทุกท่านที่อ่านฮะ! อ๋า...ไปลงสีต่อดีกว่า

edit @ 10 Dec 2007 17:38:08 by :หางดก: ลิงเผือกโรคจิต