เนียร์กับเมลโล (๒)
posted on 08 Sep 2007 00:37 by hangdok in -Oldเนื่องด้วยเจ้าตัวเขียนการ์ตูนไม่มีคืบหน้า(สักเรื่อง) ....เอนทรี่นี้เลยมาย้อนหลังย้อนความทรงจำของเนียร์กับเมลโลที่เจ้าตัวเขียนได้ยาวนาน(เสียจริงๆ)สักเล็กน้อย (ไม่น้อยแล้วล่ะ)

ฮ่ะ...ภาพสมัยชาติไหนเนี่ย? (สมัยตีกัน แต่เริ่มจวนสนิท)
จะเขียนต่อจาก ตอนที่แล้ว แล้วกันนะฮะ มานั่งนึกดู คิดว่าตัวเองน่าจะเขียนบันทึกคู่นี้ต่อนะ เพราะเส้นทางของคู่นี้มันเริ่มจะเลยเถิดออกมาเรื่อยๆแล้วสิ....เนอะ
---------------
เอ๋ ตอนเก่าค้างไว้ถึงช่วงไหนนะ....
อันล่าสุดของตอนที่แล้ว.... หน้านี้ฮะ
โอ้วววว!! นี่มันโคตะระเก่าโคตรโครตเลยนี่หว่า!! สมัยยังกระทืบกันอยู่เลย แล้วตูจะสามารถเขียนบรรยายยันปัจจุบันตอนนี้ได้ไหมเนี่ย (สงสัยมีต่อภาค ๓)
(คิดถูกไหมเนี่ยที่คิดมานั่งเล่าเรื่องของคู่นี้)
---------------
(ความเดิมจาก ตอนที่แล้ว)
พักยก หลังจากนั้น....มันก็ไม่ยุ่งกับมัน

นั่นมันเป็นได้แค่พักหนึ่งเท่านั้นแหละ เอ็งเอ๋ย... เพราะโดนเข้าใจผิดบ่อยๆ ตอนหลังๆเลยต้องเป็นจริงซะเลย... (เฮ้ย)
---------------
ยกที่ ๖ มันเก่าซะจน ไม่รู้จะบรรยายอะไรดีแล้วอ่ะ

รู้ล่ะ...ทำไมปัจจุบันเนียร์มันถึงได้ติงต๊อง...เพราะโดนฟาดหัวบ่อยๆงี้นี่เอง.... (ไม่เกี่ยว)
---------------
ยกที่ ๗ รู้สึกนี่จะเป็นจุดหักเหเล็กน้อย ที่ฉันรู้สึกว่าพวกแกจะเริ่มออกวายนิดๆนะ

อยากจะรู้จริงๆ ตีกันแทบตายขนาดนั้น ทำไมจู่ๆถึงไปให้ของขวัญวันเกิดมันละนะ...
---------------
ยกที่ ๘ จุดหักเหของแท้...ที่ปัจจุบันเห็นเนียร์รุกออกขนาดนั้น...แต่แท้จริงน่ะ คนเริ่มเลยน่ะ
...................
................
............
........
.....
...
..
....เอ่อ....
ทำไมตอนนั้นถึงเริ่มคิดที่จะเขียนแนวนี้นะ
...
....

เอ็งนั่นแหละ....ตัวดีเลย ฝ่ายรุกแรกสุด ที่ทำให้ทุกอย่างกลายเป็นเช่นวันนี้
มานั่งนึกดีๆย้อนหลังก็เพิ่งรู้เหมือนกันนั่นแหละ ว่าฝ่ายที่เริ่มทุกสิ่งทุกอย่างน่ะ...เมลโลชัดๆเลย... (ตั้งแต่ภาพเริ่มตีกันก่อน มันก็เริ่มหาเรื่องก่อนชัดๆ)
ทำไมจู่ๆมันถึงคิดทำแบบนั้นนะ....เอ่อ....ไม่รู้สิ .......
เป็นภาพเดียวจากฝูงภาพที่ไม่ค่อยจะดีที่มีชีวิตอยู่รอดถึงทุกวันนี้ (เอ๋?) อ๋า....เห็นแล้วน่าจับมาวาดใหม่...
---------------
พักยกระยะยาว....
ไม่ใช่หรอก...หลังจากภาพนั้นก็จะเป็นช่วงที่เรียกว่า เล่นกันแรง ...สงสารเนียร์แฮะ ... โดนเมลโลทำอะไรไปบ้างก็ไม่รู้ (ฉันน่ะรู้ แต่คนอ่านน่ะ ไม่มีใครรู้ เพราะภาพพวกนั้นเข้าแฟ้มเอกสารลับหมดแล้ว ไอ้คนที่เคยดู ก็ตีความหมายอันลึกซึ้งของภาพไม่ออก กลายเป็นไม่มีใครรู้ถึงความหมายนั่นแหละ)
เออ...ช่างเหอะ....
เช่นว่า...(เห็นภาพนี้มันเหลืออยู่ในแกลอรี่เลยเอามา นอกนั้นลบทิ้งหมดแล้ว)

โดนอะไรมาน่ะ... ไม่รู้ว่าใครตีความหมายออกหรือยัง
แต่นะฮะ...ส่วนของพักระยะยาวนี่ เนื้อเรื่องช่วงหลังๆจะตัดส่วนนี้ทิ้งออกหมด เหมือนมันไม่เคยเกิดก็แล้วกัน..... (แล้วมันเรื่องอะไรกันแน่ฟะ?) นั่นสิเนอะ..
หมายเหตุ: หลังจากหมดพักระยะยาว...เจ้าตัวหยุดเขียนวายไปพักใหญ่จนเรียกว่า เลิกวาย ไปแล้วเรียบร้อย...แต่ทว่าแหละนะ โดนเรียกรื้อฟื้น... ปัจจุบัน..ไม่สามารถเลิกได้แล้ว จบหมายเหตุ...
---------------
ตั้งแต่ยกที่ ๙ จะเรียกว่าเป็นช่วงความวายปัจจุบันก็ได้ เพราะตอนนี้ที่เหลือมันจะอยู่ทางเส้นสายนี้หมด
---------------
ยกที่ ๙ ตีกันในห้องน้ำเรอะ!?



(แล้วทำไมมันต้องทำชื่อลิงค์ให้มันแปลกๆฟะ)
---------------
ยกที่ ๑๐ และแล้ว...พวกมันก็เริ่มเปลี่ยนไป....

ภาพแรกสินะ...ที่เนียร์เริ่มรุกน่ะ....
เปลี่ยนทั้งฝ่ายรุก-รับ เปลี่ยนทั้งแนวเรื่อง (จากโหดเหลือติงต๊อง) และเปลี่ยนความรู้สึก......ซะงั้นแหละ
---------------
ยกที่ ๑๑ ความรู้สึกต่ออีกฝ่ายเปลี่ยนไปจริงๆด้วยอ่ะ!!
โอ๊ะๆ มีช่องว่างด้วย ยังไม่ได้บอกเลยสินะ ว่าพวกมันพูดอะไรกัน เอาล่ะๆ บอกตรงนี้แหละ

short_comic16_cold.jpg
"หนาวแล้วทำไมไม่บอกเล่า"

short_comic16_cold_2.jpg
"คราวนี้ อุ่นแล้วหรือยัง"
เป็นช่วงที่รู้สึกได้เลย...ว่าฉันเป็นอะไรไปเนี่ย อีกความรู้สึกหนึ่ง....เป็นช่วงที่เริ่มจับจุดในการวาดพวกนี้ให้คนมาชอบได้บ้างในระดับหนึ่ง.. (วาดให้น่ารัก ...เอาแค่นี้พอล่ะ ฉัน) จะเขียนก็ต้องเขียนให้คนอ่านชอบสิ ถึงจะถูก....
---------------
ยกที่ ๑๒ ความสัมพันธ์พวกเอ็งมันนี่มันจะน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆนะเฟ้ย...

short_comic17_wakeup.jpg
ไม่เห็นมีอะไรนี่...อ้อ...นั่นมันอารัมภบท..

ถึงว่าสิ...เนียร์มันเริ่มแปลกไปแล้วนะ...

--การ์ตูนที่ผมลงที่นี่ อ่านฟรีฮะ...ไม่ต้องจ่ายผม ขอร้อง....อย่าจ่ายวิธีนั้นกับผมนะ..กลัว~--
----------------
เฮ้ย!! ยาวจริงเว้ย! ยังไม่ถึงตอนปัจจุบันเลย ไว้แค่นี้ก่อนแล้วกัน มีโอกาส คราวหน้าต่อภาค ๓ ให้วันหลัง ...รู้สึกยังเหลืออีกเยอะ... (เพิ่งเดินมาถึงครึ่งทางของปัจจุบัน)
ของเก่านี่...ลายเส้นมันชุ่ยวาดเพี้ยนรับไม่ได้เสียจริงๆ แต่อ่านไงเจ้าตัวก็ยังสนุกยิ้มออกอยู่ล่ะนะ (ฉันน่ะยิ้มออกอยู่) ลำบากชะมัด กว่าจะไปขุดหาภาพแต่ภาพการ์ตูนแต่ละตอนมาได้ มันอยุ่ส่วนไหนของโลก~~~~!!!
ขอบคุณที่อ่านฮะ (แน่ใจนะว่ามีคนอ่าน) ครั้งนี้ ยาวขนาดนี้เทียว.... (ไม่รู้ว่าคนอ่านจะรู้สึกยาวหรือเปล่า แต่คนพิมพ์มันพิมพ์นานแล้วล่ะ)
ปล.เอนทรี่นี่...เอนทรี่ที่ ๙๐ พอดี...
อ๊างงงงๆๆๆ

ไอ้ภาพที่เมลลโลรุกเนียร์ครั้งแรกนั่นน่ะ...เราเลื่อนปื้ด ๆ ลงมาเลย...เพราะพี่กะน้องนั่งอยู่ใกล้ ๆ
#1 By Imm_Karl on 2007-09-08 17:27