[สีดำ กับ สีขาว]

วันนี้...มาตามสัญญาฮะ ว่าจะลงคอมิคสักนิด เอาเป็นว่า ไม่พูดมาแล้วกัน (เอาไว้ไปบ่นตอนท้ายเรื่อง)

แน่นอนฮะ เขียนยำคู่ซ้ำซากคู่เดิม ...แนววายอย่างเดียว (เออ ยอมรับมาซะเต็มๆฉัน) ไม่ต้องห่วง...ถึงมันจะออกวาย แต่วายบริสุทธิ์ฮะ ไม่มีพิษภัย..เพราะเพื่อนที่อ่านมาแล้ว ล้วนแต่...ไม่มีปฏิกริยาตอบสนอง...

-------------

เบื้องความ

อ่านเพื่อทำความเข้าใจกับเรื่องทั้งหมด มันก็คือการ์ตูนเก่าๆที่เคยเขียนไว้นั่นแหละ เพียงแต่มันจะมีส่วนเกี่ยว ผู้ที่ยังไม่ได้อ่าน อ่านก่อนฮะ ไม่งั้นอ่านเนื้อเรื่องใหญ่แล้ว เจ้าตัวจะแป้ก..(มุกรั่วไปหมด)

- แผ่นที่ ๑-๑

- แผ่นที่ ๑-๒

- แผ่นที่ ๒

ข้อความที่หายไปในบางช่อง....กะจะแก้เหมือนกัน แต่ขี้เกียจแล้วอ่ะ...เอาไว้มีคนกล้าถาม แล้วฉันจะกล้าบอกให้ (ฮา) ยกเว้นไอ้เพื่อนเวรที่รู้ไปแหล่ว

---------------

เอาล่ะ เอาล่ะ เนื้อเรื่อง ๙+๑ หน้า ไฟล์ใหญ่เล็ก เราก็ไม่รู้ (เรียกว่าทำมายัดเหยียดไปงั้น) แผ่นหนึ่งก็ (100 kb โดยประมาณ) ขออภัยหากย่อมาซะ อ่านตัวอักษรไม่ค่อยออก... ปล.ถึงเพื่อนที่อ่านแล้ว ถ้าอ่านซ้ำตรงนี้ แน่นอนเพราะไปพิมพ์ข้อความมาใหม่ บางคำก็เปลี่ยนไป...(เพื่อความสมบูรณ์ของเรื่อง)

---

ส่วนเพิ่มเติม

อ่านคำขอบคุณแล้วใช่ไหม นั่นแหละ...ควายน่อยเป็นคนคิดเนื้อเรื่องให้ ส่วนเจ้าตัวเอามาเขียนใหม่เกือบหมด เรียกว่า ฉากที่มันคิดมีอยู่ในเรื่องจริงอยู่ไม่กี่ฉาก (ก็เรื่องจริงๆสดๆของมัน หื่นเกินเหตุว่ะ) ก็เลยเขียนเพิ่มส่วนเติมเต็มที่มันคิดให้อีกหน่อย...

ป้อนข้าว...ควายน่อยคิด แต่ไอ้ตอนจบนี่ คิดห่อหมดเอาเองซะงั้น....(เอ่อ)

----------------

หวังว่าผู้มาอ่านมาถึงนี่ คงอ่านข้างบนหมดแล้วนา....(ไม่รู้สิ) ถึงส่วนโวยของคนเขียนแล้วล่ะ... เรื่องนี้เขียนเนื่องจากสภาวะจิตใจตกต่ำ (แต่หน้าตีตายอารมณ์ดีซะงั้น) ที่ว่าตกต่ำน่ะเหรอ เคมีไง เคมี สอบตกครั้งแรกสุดนั้น... ก็เลยเขียนเรื่องแนววายประชดมันซะเลย คิดซะว่า เขียนอะไรขำๆแก้เครียดให้สบายใจเฉิบแล้วกัน .....หายจริงว่ะ เขียนทีลืมหมดเลย เขียนไปฮาไปอยู่คนเดียว (ไอ้เพื่อนข้างๆมันไม่หาว่าบ้าหรอก เพราะมันรู้ว่าไอ้นี่มันวาย) ทีนี้ตกเคมีเมื่อไร เป็นต้องมานั่งวาดคู่นี้ร่ำไป...ฮ่ะ ฮ่ะ

ตั้งกะเขียนการ์ตูนตัดเส้นมา...รู้สึกเรื่องนี้จะเร็วที่สุดแล้วละมั้ง ....๓ วันเสร็จ ...ไม่รู้จะเร่งหาอะไร (หาความสะใจโว้ย) ถึงกับนอนหลักตีได้ทุกวัน เพื่อนั่งเขียนไอ้เนี่ย---ย!

เหมือนมีอะไรจะระบายเยอะ...แต่นึกไม่ออกแล้ว ค้างไว้งี้เลย ปล่อยงั้นแหละ ช่างมันเหอะ.... ตอนนี้ก็นั่งเขียนตอนใหม่ต่อไป เป็นความเจ็บใจจากตอนนี้แหละ ชิ เมลโลดันเป็นทั้งไข้เป็นทั้งหวัดเสียนี่...เล่นมากไม่ได้ เดี๋ยวเนียร์ติดหวัด (เอ๋?) ไม่งั้นฉันสับสะบั้นแหละแน่...ตอนจบตอนนี้เลยต้องเล่นเบาๆ...เจ็บใจนะเนี่ย!!

................ดูท่า..พวกที่วายแล้วกู่ไม่กลับจริงๆแฮะ (ก็รู้สึกชักอยากจะวาดงี้ต่อไปนี่)

---------

จนเขียนจบเอนทรี่แล้ว...มีความรู้สึกว่าเริ่มอายแล้วฟ่ะ....

edit @ 1 Dec 2007 00:19:57 by :หางดก: ลิงเผือกโรคจิต

edit @ 14 Mar 2008 01:50:56 by :หางดก: ลิงเผือกโรคจิต